Czy wiewiórki mogą swobodnie przemieszczać się między terenami zieleni w dużym mieście? Zespół Leibniz-IZW i Technische Universität Berlin badał wiewiórki pospolite (Sciurus vulgaris) w trzech lokalizacjach: w lesie, na cmentarzu i w parku miejskim. Badacze oznakowali 141 osobników i uzyskali 135 profili genetycznych.

Różnorodność genetyczna była porównywalna we wszystkich trzech lokalizacjach. Wiewiórki z parku wyróżniały się genetycznie bardziej niż osobniki z lasu i cmentarza. Różnice były niewielkie, ale sugerują, że przepływ genów między częściami miasta może być ograniczony. Badanie nie wykazało zaawansowanej izolacji ani wyraźnych różnic w szacowanej przeżywalności między stanowiskami.

Wyniki pokazują, dlaczego w planowaniu zieleni warto zwracać uwagę na połączenia między parkami i innymi terenami z drzewami. Ciągi zadrzewień mogą ułatwiać przemieszczanie się nawet pospolitym ssakom miejskim. Badacze porównali trzy stanowiska w Berlinie i nie testowali skuteczności konkretnych korytarzy.

Źródła: Sinah Drenske i in., Ecology and Evolution, 5 października 2026 r. Publikacja naukowa. Komunikat Leibniz-IZW z 12 listopada 2026 r.

Infografika GOBIO z ilustracją wygenerowaną cyfrowo.